Odpowiedź na to pytanie może przerosnąć do niewielkiego artykułu…

Oprócz monitorów Newella, to są monitorowe systemy Chidleya/Kinoszyty i monitorowe systemy kalifornijskiej firmy Westlake Audio (Reference Series: TM-3, HR-1 i, zwyczajnie SM-1). Wszystkie wskazane systemy mają praktycznie identyczne brzmienie, i z wysokości swojego cokołu wyrozumiale obserwują za wyjaśnianiem stosunków między innymi firmami-producentami monitorów, kto z ich jest lepiej.

Ale, nie patrząc na oszałamiającą jakość brzmienia i rozdzielną przydatność wszystkich tych systemów, ich projektanci szli do testamentowego celu różnymi drogami. To zaciążyło i na eksploatacyjnych charakterystykach tych systemów, i, zwyczajnie, na ich koszcie.

Westlake Audio SM-1

Westlake Audio. Jeśli pamiętać, że w jakimkolwiek akustycznym systemie potencjalnie problematycznym jest pasmo w rejonie częstości rozdziału krossoweru, to, na przykład, w ich topowemu modelu – 5-pasmowym systemu SM-1 – takich ciapek cztery. Przypłacać zdarzyło się jak wagą monitorów, każdy z których waży więcej 200 kilogram, tak i ich kosztem, który lekko odlatuje za 200 tys. dolarów dla sterea systemu. Dokładniejszą informację o monitorach Reference Series firmy Westlake Audio można znaleźć w internecie. Opracowanie studyjnych monitorów jest zajęcie drogie. W owym że czasie objętość ich sprzedaży stosunkowo jest niewielka. Te koszty, a także koszty na reklamę, najpierw zakładają się do kosztu monitorów, dlatego już ich fabryczna cena, bez handlowych narzutów dealerów i dystrybutorów, przekracza koszt akcesoriów montażowych w przybliżeniu do pięciu razy. Dlatego jakiekolwiek seryjne modele monitorów nie mogą być nie drogimi według określenia.

Hidley/Kinoshita monitor

Informacji o monitorach Chidleya/Kinoszyty w internecie o wiele mniej, dlatego zatrzymam się na nich dokładniej.

Szozo Kinoszyta poszedł kilka inną drogą. On zdecydował wykorzystywać w swoich monitorowych systemach bierne krossowery. Kierował się on przy czym nie tyle jakością dźwięku (chociaż, jak na mnie, z tego punktu widzenia to jest dosyć dziwny wybór), a tym, byle wyłączyć jakąkolwiek ingerencję użytkownika do czynienia systemu. Po różnych technicznych przyczynach – w tym i z zastanawiań się ukierunkowania, o co Phillipu Newellu powiedział Tom Chidley – częstość rozdziału krossoweru została wybrana niżej 300 Herc. Na wysokich poziomach sygnału to naprowadza do nadmiernego osuwiska i stopniowej rujnacji ruchliwego systemu kompresyjnych sterowników urządzenia TAD-4001, wykorzystywanych w tych monitorach. Zamiana membrany sterowniku urządzenia w każdym monitorze obywa się ponad tysiący dolarów za jedną, przy czym Tom Chidley poleca zmieniać membrany nie płynnie, aniżeli raz w cztery miesiące. To oznacza, że co rok użytkownicy tych monitorów muszą wydawać minimum 6 tys. dolarów tylko na zamianę membran. Ale pytanie w owym, że praktycznie nikt tego nie robi! Bierne krossowery tych monitorów mają elektrolityczne kondensatory, które z czasem zmieniają swoje parametry. A ponieważ nastrajanie biernych krossowerów każdego monitora jest indywidualistycznym, to Szozo i Tom doradzają swoim użytkownikom co dziesięć lat zmieniać w całości krossowery w zbiorze, a koszt każdego składa blisko 5 tys. dolarów. Ale tego też nikt nie robi! I wychodzi następna sytuacja: monitory Chidleya/Kinoszyty dobrze brzmią dopóki oni są nowe; ale z czasem rujnują się sterowniki urządzenia, zmieniają się nastrajania krossowerów, i ich brzmienie serio zmienia się, w czym miałem możliwość niedawno przekonać się na 2-j studiie Mosfilmu.

Poza tym, przy pewnych warunkach impedancja krossoweru może opadać niżej za znaczenie 0,5 Om, a na niektórych sygnałach użytek prądu od wzmacniaczy może zrosnąć do 100 Amper! Działać w takich reżimach zdolne chyba wzmacniacze JDF i FM Acoustics. Ich koszt przekracza 15 tys. dolarów, a minimalny koszt remontu obejdzie się niemniej czym do 1000 dolarów, nie ze względu na kosztów na przesyłkę itd. Dlatego wiele użytkowników błędnie przechodzą na inne wzmacniacze, które najpierw nie ujawniają możliwości tych monitorów. Jeśli mówić o koszt tych monitorowych systemów, to on przerzuca daleko za 100 tys. dolarów dla sterea systemu.

RA234 monitor (designed by Philip Newell)

Pojawieniu monitorów Newella poprzedzał długi i ciekawy okres poważnych badań, chód których dokładnie jest opisany w jego książce Studio Monitoring Design. Razem z profesorem Keitem Chollandem oni przeanalizowali ogromną ilość nagromadzonego materiału, co pozwoliło im zrobić potrzebne uogólniania, rozstawić prawidłowe priorytety i odrzucić wiele zwyczajnych błędów. Wynikiem tej pracy stało się stworzenie monitora, znanego teraz jak Reflexion Arts 234. Jest to 2-pasmowy system z wysoką czułością i częstością rozdziału blisko 900 Herc; kompresyjny sterownik urządzenia systemu jest ładowny na idealnie wyliczoną tubę. Wykorzystanie aktywnego krossoweru pozwoliło obniżyć wymagania do speeker-kabla i wzmacniaczy potęgi, a wysoka czułość systemu pozwoliła obejść się bez wykorzystania bardzo potężnych i drogich wzmacniaczy, co doprowadziło do poważnej obniżki kosztu monitorowego systemu.

Dlatego szczerze jestem przekonany, że monitory Phillipa Newella są lepsze w świecie. Nie ponieważ oni do pięciu razy taniej za systemy Chidleya/Kinoszyty, nie ponieważ oni więcej niż dziesięciokrotnie taniej za monitory Westlake Audio, a ponieważ oni posiadają lepszymi eksploatacyjnymi charakterystykami i przepięknym soundem.

Oto co pisał mi Newell w jednym z listów na ten temat: «I designed the Reflexion Arts monitors to have many of the same general characteristics as the Kinoshitas, but with much more reasonable maintenance costs. What is more, even with my first monitor design, in 1970, I did not use a high level crossover in the loudspeaker circuitry. I used a crossover before the amplifiers. I know that the Kinoshita monitors can sound very good, but the costs of keeping them sounding good can be very high».

Popularity: 4% [?]

Odpowiedź na to pytanie jest założona w nazwie naszej firmy. Projektowanie i budownictwo studiów – to jeden z rodzajów naszej działalności. Oprócz tego zajmujemy się projektowaniem i nastrajaniem dźwiękowych kompleksów i wszystkim tym, gdzie jest potrzebne zważone i poprawne podejście inżynierów dźwięku: projektowaniem systemów udźwiękawiania sportowych i handlowo-rozrywkowych kompleksów, systemów strefowego udźwiękawiania, systemów udźwiękawiania kin, turowych systemów podobne do tego. Nie jesteśmy przywiązane do jakichkolwiek marek, dlatego w każdym konkretnym wypadku proponujemy naszym zleceniodawcom komplet właśnie owego sprzętu, który najlepiej pasuje dla tych zadań. Obiektywizm w nasz czas drogi kosztuje. Chcecie przykład?

W Kijowie w jednym z rozrywkowych centrów zdecydowały zrobić system udźwiękawiania parku atrakcji. Treść atrakcji była w owym, że interesanci przejeżdżają w wagonach po pewnej trasie «parku jury», i na nich kolejno z różnych stron warczą atrapy dinozaurów i innych starożytnych zwierząt. Obok każdego z zwierząt był schowany indywidualistyczny głośnik, który raz w pół godziny wydawał dźwięki warczenia w ciągu 8-10 sekund. Ogółem, z uwzględnieniem systemu strefowego udźwiękawiania, były trzeba 72 kanały wzmacniania dźwięku.

Jedna z firm-dystrybutorów zaproponowała zleceniodawcy decyzję tego zadania, a projekt systemu godziła się robić zadarmo. I zleceniodawca na to «podziobał».

W wyniku w trzy 40-unitowe szafy zostali ustalone trzydzieści sześć 2-unitowych amerykańskich wzmacniaczy, każdy z których miał po dwa odwietrzniki oziębienia, a całemu temu systemowi był potrzebny oddzielny klimatyzator. Koszt każdego wzmacniacza był w przybliżeniu 2,6 tys. dolarów, odpowiednio koszt całego systemu (razem z klimatyzatorem i kontuarami) przekroczył 100 tys. dolarów.

Ale była i inna decyzja. Można było wykorzystywać 1-unitowe wzmacniacze z przyrodniczym oziębieniem Park Audio VX300, koszt których wtenczas był 250 dolarów za jedną. Wszyscy oni umieszczali się do jednego kontuara, zajmowali trzykrotnie mniej miejsca, absolutnie nie szumieli i nie żądali dodatkowego oziębienia. Koszt tego systemu był by nie więcej 10 tys. dolarów. Odczuwacie różnicę? 90 tys. dolarów! Na tryb taniej! I sprawa tu jest nawet nie tyle w różnicy w koszcie, ile w owym, że system ze wzmacniaczami Park Audio o wiele lepiej pasował pod rozwiązanie postawionych zadań.

Przez to, że zleceniodawca zdecydował wygospodarować kilku tysięcy na projektowych pracach, jego portmonetka w wyniku stanęła lżej na 90 tys. dolarów, chociaż tylko nabycie dodatkowego klimatyzatora było porównywalne za kosztem z projektowymi pracami. Więc powtórzę się: obiektywizm w nasz czas drogo kosztuje. I takie wypadki nie są pojedyncze. Powiem więcej: to jest powszechna praktyka firm-dystrybutorów – w pierwszej kolejności otrzymać pieniądze od interesanta.

Oprócz właściwie projektowania dźwiękowych systemów, kontrolujemy montaż, a także zajmujemy się bezpośrednio nastrajaniem, programowaniem i nastawieniem skomplikowanych dźwiękowych kompleksów. Inżynier dźwięku naszej firmy Oleg NAUMENKO ma duże doświadczenie w udźwiękawianiu dużych «żywych» koncertów i turów. Jego zapraszają na najodpowiedzialne podobne przedsięwzięcia nie tylko w Ukrainie, ale i za granicą. Oprócz przelanego, zajmujemy się również akustycznymi wymiarami, konsultujemy po pytaniach izolacji dźwiękowej i architektonicznej akustyki itd.

Jesteśmy tam, gdzie jest potrzebne doświadczenie, obiektywizm i «mózgi».

Popularity: 4% [?]

Ponieważ budownictwo studia «pod klucz» nie jest korzystnie przede wszystkim Wam! Postaram się wyjaśnić to po kolei.

Budownictwo «pod klucz» oznacza, że w budownictwie Waszego studia uczestniczą projektodawca, inżynier-technolog, inżynier po komutacji, inżynier po elektryce, montażowiec, polier, dostawca i 4-6 budowniczych. To będzie już 11-13 człowiek. Dodajcie tu jeszcze subkontraktorów albo specjalistów z wentyłacji/klimatyzowaniu, ochronnej sygnalizacji, przeciwpożarowej obróbce, i w wyniku będzie 15-20 człowiek. Jeśli studio buduje się nie w mieście ich zamieszkania, to ich wszystkich trzeba gdzieś rozmieścić, zapewnić im bytowe umowy itd. Wyjdzie to bardzo drogo. W owym że czasie praktycznie zawsze zleceniodawca może znaleźć miejscowych budowniczych, które obejdą się jemu znacznie taniej. Taniej obejdą się i miejscowi profilowi fachowcy. Najważniejsze tu, byle projektodawca i inżynier-technolog wyraźnie sformułowały dla ich techniczne zadanie.

Gdy do budownictwa studiów przystępują zachodnie profilowe firmy, to tylko koszt projektu u ich może sporządzić sześciocyfrową cyfrę. Przecież oni mają swój etat ludzi, którym należy płacić pensję, włączając sekretarzy-referentów itd, oni płacą dzierżawę biur, spłaty komunalne, podatki podobne do tego.

Ale główne – w innym. Projektant Waszego studia i Wy są zjednoczone ogólnym celem: zrobić studio najlepiej. Dlatego w jego osobie znajdziecie poprawnego i obiektywnego poradnika. A przy budownictwie studia «pod klucz» projektant tak czy inaczej będzie lobbował interesy innych ludzi – specjalistów z wentyłacji, sprzedawców sprzętu itd. – które pracują z nim w jednej firmie albo prosto przyjaźnią się. I gdzie tu jest interes zleceniodawcy?

Popularity: 2% [?]

Jeśli uczciwie – nie znam. Chodzi o to, że projektowanie studiów jest tym rodzajem działalności, który znajduje się na styku nauki i twórczości, przy czym większą miarą właśnie twórczości. To zawsze jest ODAUTORSKA praca, którą ŻADNA firma nie zrobi ponieważ zrobi pewny fachowiec. Spojrzycie nasze portfolio i zwrócicie uwagę, że każde zbudowane nami studio ma konkretnego projektodawca, który ponosi osobistą odpowiedzialność za jego realizację. Inaczej i być nie może. Porównacie, na przykład, brzmienie skrzypiec, zrobionych pewnym autorem (Stragiwari, na przykład) z brzmieniem skrzypiec, zrobionych na jakiejkolwiek fabryce muzycznych instrumentów, i zobaczycie różnicę między odautorską pracą i nieodautorską.

Naturalnie, projektodawca musi mieć odpowiednie doświadczenie i kwalifikację, inaczej doprowadzone powyżej rządziło «nie działa». Nie schowam, że w nasz czas to stało się problemem, bo projektantami studiów siebie nazywają wiele osób i firm, ale czy tak to jest naprawdę? W większości wypadków ich kwalifikacja nie wytrzymuje żadnej krytyki, dla ich to jest prosto biznes, który popycha jeszcze jeden biznes – sprzedaży sprzętu. Zwrócicie się do jakiejkolwiek – na przykład, moskiewskiej – firmy-dystrybutoru z prośbą zaprojektować studio, i oni będą godzili się, chociaż żadną z ich nie można podpuszczać do projektowania studiów nawet blisko. Tam nie ma fachowców. Natomiast już następnego dnia Wam zaproponują studyjny rider, w którym będą przedstawione wyjątkowo «swoje» marki.

Osobiście znam 12-14 człowiek z całego świata, które rzeczywiście są projektantami studiów.

Popularity: 3% [?]

24-go marca zaczyna się budownictwo studia nagrania w w.Muzyczy Kijowskiego obwodu. Studio będzie specjalizowało się na zapisie klasycznej muzyki. W kontrolnym pokoju danego studia można będzie również robić miksing przyniesionych z sobą wielokanałowych sesji. W studiie będą monitory RA240B, mikser SSL 900+, konwertery PrismSound (3szt., 24 kanały), rewerberator Lexicon 960L, fortepian Steinway, mikrofony Neumann, Shoeps i inne

Popularity: 2% [?]

9-go marca 2009-go roku jest skończony akustyczny projekt studia nagrania, które będzie budowało się na wiosnę – latem 2009-go roku w Barnaule, Rosja. Projektodawca — Aleksander Krawczenko. Studio będzie specjalizowało się na zapisie “żywego” dźwięku i będzie składało się z następnych pomieszczeni: kontrolny, wokalny, kamienny pokoje i sala tonowa z neutralną akustyką. W dalekim kąciku sali tonowej jest specjalnie miejsce dla zapisu gitarowych i bas-gitarowych kombo, dokonane w dwóch kondygnacjach, ze wzmocnionym dempingiem. Plac kontrolnego pokoju — blisko 50 mkw. Po raz pierwszy w Rosji w niej będzie ustalony monitorowy system Ph.Newella modeli Reflexion Arts 234 ze wzmacniaczami Neva Audio Studio II.

Popularity: 2% [?]

Wstrzymano budownictwo studia w w.Czerwony Szachtar Izumskiego rejonu Charkowskiego obwodu. Przyczyna — finansowy kryzys i niekompetencja zleceniodawcy, który zdecydował przedłużać budownictwo… samodzielnie, bez projektu. Monitory RA239 w studiie ustalone nie będą. Firma Sound Consulting wstrzymuje towarzyszenie danego projektu.

Popularity: 2% [?]

Po pierwsze, dlatego, że to są lepsze monitory w świecie nie tylko po brzmieniu, ale i po swoich eksploatacyjnych charakterystykach. Zwyczajnie, można twierdzić, że ocena monitorów – kategoria więcej jest subiektywna. Tu nie sprzeczam się. Ale są i obiektywne czynniki, z którymi nie posprzeczasz się. Na przykład, komuś może więcej podobać się przenoszenie kolorów aparatów fotograficznych Kodak, a komuś – Nikon. To jest sprawa smaku. Jednak aparat fotograficzny z rozdzielną przydatnością w 17 megapikseli zawsze jest lepiej «mydelniczki» z rozdzielną przydatnością w 2 megapikseli.

Po drugie, wykorzystanie monitorów Newella jest korzystnie. Jeśli porównać ich koszt z kosztem analogicznych monitorów firm Genelec, PMC, Quested albo ATC, to monitory Newella pozwalają użytkownikowi wygospodarować od 25 tys. dolarów i powyżej. A różnica w brzmieniu okaże się nawet więcej, czym różnica w koszcie. W większości wypadków tej różnicy w koszcie dosyć dla opłaty projektowych prac, odautorskiego nadzoru i innych kosztów.

Więc wybór nami tych monitorów – nie danina reklamie albo komitywie. Nami kieruje wyjątkowo zdrowy rozsądek i pragnienie domagać się maksymalnego wyniku.

Popularity: 2% [?]

4-go lutego został zainstalowan monitorowy system Reflexion Arts 239 w studiie, które znajduje się w m. Nowe Aneny, Mołdowa. Projektodawca — Oleg Naumenko. Studio zostało zbudowane w ścisłe terminy. To jest pierwsze studio w Mołdowie, w którym są zainstalowane monitory Philipa Newelle. Dokładniejsza informacja z czasem pojawi się w rubrykach “Katalog” i “Artykuły“.

Popularity: 4% [?]

Philip Newell zaczął budownictwo dwóch surround-studiów dla kina w Barcelonie, Hiszpania. Jeden z nich będzie certyfikowan jak Dolby Premier Studio. Prace będą skończone prawdopodobnie do maju 2009-go roku. Ciekawie, że w tym mieście certyfikowanych surround-studiów dla kina w kilka razy więcej, aniżeli we wszystkim WNP.

Popularity: 2% [?]